بازارِ ایرپادِ فیک انقدر حرفهای شده که کلونهای ۱:۱، هم سریالِ واقعی رو کپی میکنن هم پاپآپِ اتصال رو جعل میکنن. پس چککردنِ سریال، اولین قدمه — نه آخرین قدم. بیا لایهای پیش بریم.
اول: سریال رو خودت چک کن
سریال روی ایرپاد و ایرپاد پرو زیرِ درِ کیسِ شارژ چاپ شده (روی مکس، بالشتکِ گوشِ چپ رو که مغناطیسیه جدا کن). بعد برو سایت رسمی اپل و سریال رو بزن؛ واحدِ اصل یه محصولِ معتبر و وضعیتِ گارانتی نشون میده، سریالِ ساختگی ارور میده.
چرا فقط سریال کافی نیست؟
جاعلها سریالِ واقعی رو رو خیلی از فیکها کپی میکنن؛ پس نتیجهٔ «معتبر» بهتنهایی مدرک نیست.
روی ایرپاد پرو ۲ اصل، سریالِ کیس و سریالِ بادز فرق داره؛ اگه بادز و کیس یه سریالِ یکسان نشون دادن، فیکه.
تست اتصالِ آنی (تراشهٔ H2)
ایرپادِ اصل با تراشهٔ اپل کار میکنه: تا درِ کیس رو کنارِ آیفون باز کنی، فوری یه انیمیشنِ اتصال رو صفحه میاد. کلونها یا باید دستی از بلوتوث وصل شن یا یه پیامِ هشدارِ «تأیید نشد» میدن.
تست فرمور و سنسورِ گوش
تو تنظیمات ← بلوتوث ← علامتِ (i) کنارِ ایرپاد، یه Version میبینی. رشتههای واقعی شکلی مثل 7B21 دارن؛ فیکها کدهای غیرممکن (مثل 0A2097) نشون میدن و آپدیتِ رسمیِ اپل رو هم نمیگیرن. یه تستِ دیگه: وسطِ آهنگ یه بادز رو از گوشت دربیار — اصل زیرِ ۱۰۰ میلیثانیه قطع میکنه، کلونها ۱ تا ۲.۵ ثانیه لِفت دارن یا اصلاً قطع نمیکنن.
Find My و تنظیمات: چیزهایی که فیکها ندارن
ایرپادِ اصل زیرِ اپلآیدیت تو Find My میاد، با فاصلهیابی و پخشِ صدا. کلونها پاپآپِ اتصال رو جعل میکنن ولی تو Find My کم میارن — نه فاصلهیابی دارن نه صدا.
جعبه، پورت و ساختِ بدنه
گازِ لوگوی اپل باید یه نیمدایرهٔ تمیز باشه و هیچ غلطِ املاییای نباشه.
کارتِ گارانتی و برگهٔ ایمنی توش باشه، نه فقط یه دفترچه.
دکمهٔ کیس صاف بشینه و LED وضعیت سفید باشه (LED آبی = فیک).
ایرپاد پرو ۲ پورتِ USB-C داره (یا روی نسخههای قدیمیتر، لایتنینگ).
یه واقعیت که باید بدونی
اپل تو ۲۰۲۳ احرازِ اصالت رو سفتتر کرد، ولی سازندههای کلون ظرفِ چند ماه دوباره خیلی چیزها رو جعل کردن. دقیقاً برای همینه که نباید به یه تستِ تنها اعتماد کنی — چند تا از اینها رو با هم اجرا کن.
سریالش رو بده، همینجا با هم تو سایتِ خودِ اپل چکش میکنیم؛ ما لینکِ منبع رو میدیم، حدس و گمان نداریم.
